Brigitte (43) bleef ondanks haar zware kankerdiagnose steeds positief

Brigitte liet al jaarlijks een mammografie maken sinds haar dertigste en gelukkig maar, want toen ze 41 was kreeg ze de diagnose borstkanker. Ondanks de zware behandeling is ze alles met een roze bril blijven bekijken. Haar verhaal lees je hier. 

“Mijn mama heeft borstkanker gehad, dus ik liet sinds mijn dertigste elk jaar een mammografie maken. Maar goed ook, want in november 2015 werd er een kleine tumor ontdekt in mijn borst. Het voelde alsof de aarde onder mijn voeten schoof, ook al wist ik intuïtief dat het ooit mijn beurt ging zijn om getroffen te worden door de ziekte.

Aan mijn man en kinderen probeerde ik het op zo’n simpel mogelijke manier uit te leggen. Ik bleef ook positief, vooral voor mijn dochter die ik niet bang wilde maken.

Ik kreeg zes chemobehandelingen, 33 sessie radiotherapie en 18 inspuitingen van herceptine verspreid over een jaar. Mijn laatste kreeg ik op 12 april van dit jaar. Toen die laatste inspuiting was gebeurd, voelde ik een enorme opluchting. Al was de behandeling vlot verlopen en waren er geen complicaties, ik was heel blij dat ik ervan af was.

Om problemen te vermijden aan mijn organen en om mij te beschermen tegen de effecten van chemo volgde ik homeopathie. Mijn ingewanden moesten namelijk heel wat doorstaan door de chemische stoffen die ik in mijn lichaam kreeg. Momenteel neem ik nog een medicijn genaamd Nolvadex dat ik nog vijf jaar zal moeten slikken. Ondanks mijn borstkanker goed behandelbaar was, had ik een lange en zware behandeling omdat ik nog relatief jong ben en de dokters een terugval zo goed mogelijk willen vermijden.

Ik ben steeds heel goed omringt geweest door mijn familie en vrienden die me overtuigden om alles positief te blijven bekijken en vooruit te denken. Ik voelde me eigenlijk vrij goed tijdens mijn behandeling, hoewel ik snel moe was door al de producten die mijn lichaam moest verwerken. Ik was vastberaden om deze verdomde ziekte te overwinnen. Positief blijven: dat is het allerbelangrijkste.

Of dat mijn leven nu hard is veranderd, kan ik geen rechtlijnig antwoord op geven. Ik heb deze ziekte gekregen zonder dat ik om heb gevraagd (zoals niemand dat doet). Ik blijf echter leven zoals daarvoor, hoewel de vermoeidheid me vaak parten speelt. Daarentegen ben ik meer zen geworden, want stress is zeer slecht bij kanker.

Ik zie de toekomst door een roze bril. Zelfs als de dokter op een dag zegt dat de kanker is teruggekomen, zelfs dan zal ik positief reageren en zal ik opnieuw vechten en vooruitgang boeken. Dat is mijn leuze.

Tegen mijn lotegnoten wil ik zeggen: positief denken is al 50% van het genezingsproces.

Bedenk bijvoorbeeld dat er heel wat moois uit kan voortvloeien: mooie ontmoetingen, nieuwe vriendschappen, enz. Daarnaast wil ik ook nog even alle mensen bedanken die me hebben omringt tijdens deze zware periode: ik hou van jullie!” 

Reactie toevoegen

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.