Getuigenis: Charlotte kreeg op haar 25e borstkanker: ‘ik was volledig in shock’

Op haar 25e ontdekte Charlotte een knobbeltje in haar linker borst. Ze blijkt drager van het BRCA1-gen te zijn en volgende maand volgt een dubbele borstamputatie. Maar Charlotte is positief. Ze heeft net een huis gekocht met haar man en ze hopen in de toekomst aan kindjes te mogen denken.

“Begin juli 2016 ontdekte ik een zwelling boven mijn linker tepel. Na ruim een week werd de zwelling rood en dik. Ik ging naar de huisarts en zij schreef antibiotica voor. De ontsteking beterde in eerste instantie, maar kwam al snel terug. De huisarts schreef weer pillen voor en zei dat ik best ook eens een echografie liet maken. Mijn man en ik gingen op vakantie en de dag voordat we vertrokken kreeg ik het resultaat: er was niks meer te zien van de ontsteking en ik kon met een gerust hart op reis vertrekken.

Tegen het einde van de reis, kreeg ik weer pijn en kwam de zwelling weer terug. Ik belde mijn gynaecoloog en kon meteen bij terugkomst terecht. Zij stuurde me meteen weer direct door naar de echografie. De radioloog controleerde beide borsten en zei tot mijn verbazing dat in mijn rechter borst een knobbeltje te zien was.

Omdat borstkanker in mijn familie zit en ze zeker wilde zijn dat er niets aan de hand was, wilde ze een biopsie doen. Ik dacht zelf dat het helemaal niks was, want ik heb wel al meerdere keren een cyste of abces gehad, maar helaas bleek het deze keer anders te zijn…

Enkele dagen later was ik op mijn werk en na een uur kreeg ik telefoon van de gynaecoloog. “Charlotte? Het is niet goed. We hebben kwaadaardige cellen gevonden.” Ik schrok me dood. Kwaadaardig?! Ik belde meteen mijn man, die net thuis was gekomen van zijn werk dat ik naar huis kwam. Ik weet zelf niet meer hoe ik thuisgeraakt ben, want ik was volledig in shock.

We reden meteen door naar het ziekenhuis, waar de gynaecoloog ons opwachtte met een borstverpleegkundige. Er werd een hele hoop gezegd waar ik eigenlijk niks meer van weet. Eén ding was zeker, er moesten nog een hoop tests gedaan worden.

 
Eind september werd de tumor verwijderd, samen met de lymfeklieren in mijn oksel. Twee weken later moest ik naar het UZ Gent om een stuk eierstokweefsel eruit te laten halen en in te vriezen, zodat ik later misschien nog aan kindjes kan denken…

Op 20 oktober begon de chemo: 4 EC kuren om de twee weken en daarna 12 weken Taxol. De EC maakte me letterlijk kapot. Ik verloor al snel mijn haar en tegen het einde van die 8 weken belandde ik in het ziekenhuis door een bloeddrukval. Ik wilde er gewoon mee stoppen, ik zag het totaal niet meer zitten om verder te gaan.

Door de positieve ingesteldheid van collega’s en de verpleging ging ik toch door. Ik moest en zou genezen! De 12 keer Taxol ging veel “makkelijker”… Ik kon weer eten wat ik wilde, mijn haar kwam langzaamaan weer terug en ik voel me iedere week beter!

Volgende maand volgt een dubbele borstamputatie, want ik ben drager van het BRCA1-gen, net zoals m’n tante en beide zussen. Hiermee hoop ik dat ik in de toekomst nooit meer de diagnose “kanker” te horen moet krijgen. Ondertussen hebben mijn man en ik een huis gekocht en kijken we uit naar de toekomst. Laten we hopen dat we misschien ooit nog aan kindjes mogen denken…

Ik doe graag mijn verhaal, omdat ik vind dat er te weinig te vinden is over jonge vrouwen met borstkanker. Jonge vrouwen moeten zich er meer van bewust worden dat het nodig is om zich te laten controleren, zeker als er al borstkanker in de familie zit.

Aan alle vrouwen en mannen die hetzelfde meemaken wil ik zeggen: Het is moeilijk, maar we komen er samen wel doorheen!”

 

Wil jij ook graag je getuigenis delen?
Word 
co-auteur!

Reactie toevoegen

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.