Getuigenis: Kristel werd ontslagen toen ze borstkanker had

Op 25-jarige leeftijd ontdekte Kirstel Cornelissen een knobbeltje in haar borst. Naast de enorme klap van dit heftige nieuws, moest ze ook een klap op haar toenmalige werk verwerken. 21 jaar later doet ze haar verhaal.

“21 jaar geleden ontdekte ik een knobbeltje in mijn borst. Na een mammografie en echo bleek het om een kwaadaardig gezwel te gaan. Het knobbeltje werd weggenomen en vervolgens werd ik bestraald. Helaas bleek dat niet genoeg. Ik werd doorverwezen naar een ander ziekenhuis waar ik een volledige amputatie onderging aan één kant.

Voor mijn ziekte werkte ik 5 jaar in een kledingzaak. Het moment dat ik aan mijn baas vertelde dat er een kwaadaardig gezwelletje aanwezig was, vergeet ik nooit meer. Ik hoefde mijn jas niet meer uit te doen, want ‘nu ik zo was, kon ze toch niets meer met mij doen’. Ik was ontslagen.

Sindsdien heb ik geen contact meer gehad met mijn baas en van een collega hoorde ik dat ze mijn naam niet meer mocht uitspreken op het werk. Ik heb nog via de vakbond geprobeerd mijn ontslag aan te vechten, maar er was niets aan te doen.

Er volgde een moeilijke periode. In januari ben ik geopereerd. Tijdens de behandeling ontving ik een ziekteuitkering. Na de behandeling ben ik terug op zoek gegaan naar een nieuwe job en heb ik mij ingeschreven voor een cursus verzorging. In juni kreeg ik te horen dat ik de cursus mocht gaan volgen en in september ben ik ermee gestart.
Tijdens de cursus volgde ik ook een stage in de thuiszorg. Hier werd niet veel rekening gehouden met de borstkanker. Zo werkte ik fulltime bij een man die zijn vrouw net verloren had aan borstkanker. Dit was vooral fysiek heel zwaar.

Na de cursus ben ik ook aan de slag gegaan bij de thuiszorg. Vanaf het begin ben ik heel eerlijk geweest tegenover mijn baas en collega’s. Mijn nieuwe baas reageerde heel positief en gaf mij meteen een kans. Ik werk nu 20 jaar in de thuiszorg voor 24 uur in de week. Dit lukt mij wel, maar soms was dit erg zwaar voor mijn arm. Het is ook altijd bespreekbaar wanneer iets me te zwaar wordt. Daar wordt dus echt rekening mee gehouden.”

Pink Monday

“Ik vind het project Pink Monday een heel knap initiatief. Ik vind het vooral heel goed dat Pink Ribbon iedereen van de omgeving heeft betrokken in het project.  Een project zoals deze heb ik in mijn tijd nooit gekend en dat is heel spijtig. Gelukkig wordt er op mijn huidige werk wel aandacht aan besteed. Ik vind het belangrijk dat ook andere werkgevers bewust moeten zijn van de problematiek.

Na mijn ervaring zou ik de werkgevers van (ex)borstkankerpatiënten willen meegeven om meer begrip te tonen en niet te snel te oordelen. Ik weet het niet zeker, maar ik vermoed dat mijn toenmalige werkgever zich niet goed gevoeld heeft na de ervaring die ik heb gehad. Helaas kreeg ook zij enkele jaren na mij het verdict.”

Wil jij ook graag je getuigenis kwijt?
Dan kan je gewoon 
co-auteur worden!

Reactie toevoegen

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.