Getuigenis Sandra (42): “Positief en bewust in het leven staan, daar kies je zelf voor.”

Sandra was 37 toen ze voor het eerst te horen kreeg dat ze borstkanker had, vier jaar later kreeg ze voor de tweede keer het verdict, maar ondanks de tegenslagen besliste Sandra om ervoor te gaan en volop voor het leven te kiezen. Ondertussen is ze zelf Onco Life Coach geworden en begeleidt ze (ex-)kankerpatiënten om terug balans en harmonie te vinden in hun leven.

Sandra: “In 2012 ontdekte ik een pijnlijke schijf in mijn rechterborst. Door mijn huisdokter werd ik doorverwezen om een echo en mammografie te laten doen. Na nader onderzoek werd ik meteen doorverwezen naar het ziekenhuis om een punctie te laten doen. Zelfs zonder definitieve resultaten vertelde mijn buikgevoel me dat het niet ok was. En inderdaad, enkele dagen later klonk het verdicht: borstkanker en uitzaaiingen naar de lymfeklieren. Mijn eerste reactie toe ik de diagnose te horen kreeg, was voornamelijk het gevoel van verslagenheid, verdriet en angst. Ons dochtertje, toen net geen 6 jaar, startte in september in het eerste leerjaar. Mijn angst om haar niet te mogen zien opgroeien was immens.

Maar ik werd me heel snel bewust dat mijn doen en denken ook een enorme invloed zouden hebben op de ingreep en behandelingen. Dus ik veranderde mijn perceptie hierop, ik was dankbaar dat ik nog geholpen kon worden.

Aangezien ik nog zo jong was, 37 jaar, kreeg ik meteen het volledige all-in pakket: borstsparende operatie met een volledig okselkliertoilet, zes chemo’s en 33 bestralingen. Dit alles zou de kans op verder leven vergroten, ik nam het dan ook dankbaar met beide handen aan.

Na vier jaar moest ik in 2016 naar mijn eerste jaarlijkse controle, de eerste cruciale jaren waren voorbij, mijn risico op herval zou nu geweken moeten zijn. Maar helaas, niets was minder waar. Gelukkig had ik een alerte oncoloog die de beelden van de echo en de mammografie tot in het detail had bekeken. Hij zag een ‘puntje” dat volgens hem verder onderzocht moest worden. Ik werd toen doorverwezen om een mammotoom te laten doen. En weer had ik had dezelfde knoop in mijn buik, dit voelde weer niet ok. Drie dagen later belde mijn oncoloog mij zelf op met de woorden: “mevrouw Duque, we zullen de handdoek terug in de ring moeten gooien.” Ik had terug borstkanker. Ook nu kreeg ik het hele all-in pakket aangeboden. Weer een borstsparende operatie, 15 chemo’s en 33 bestralingen. Maar ik had nog steeds een dankbaar gevoel, omdat ze me konden helpen. Ik doorstond dit traject weer met dezelfde ingesteldheid, dat ik dankbaar mocht zijn dat ik nog geholpen kon worden.

Gelukkig kreeg ik wel heel veel steun van mijn dochtertje, mijn man, mijn ouders en mensen die me heel nauw aan het hart liggen. Mijn grootste geluk was en is nog steeds, dat ik met m’n gezin samenwoon met mijn ouders. Mijn mama nam de zorg van heel het huishouden op zich, zij zorgde voor het eten en de knusse warme opvang van ons dochtertje als mijn man uit werken was. Ik moest mij enkel en alléén concentreren op mijn genezing. Een onbetaalbaar geschenk, waar ik hen mijn leven lang dankbaar voor zal zijn.

In januari 2017 ben ik gestart met oncologische revalidatie om mijn lichaam terug aan te sterken, maar deze heb ik vroegtijdig moeten stopzetten. Midden in mijn oncologische revalidatie kreeg ik per bericht en nadien telefonisch te horen van mijn werkgever dat er omwille van mijn ziekte geen ruimte meer was voor mij binnen hun bedrijf. Slechts enkele dagen nadien bood zich de aangetekende zending al aan met de nodige ontslagpapieren en mijn C4, met als goedkope reden: “overbodige kracht”. Intussen ben ik terug gestart met een gelijkaardige revalidatie onder de noemer medical fitness, gebaseerd op cardio, lenigheid en kracht op een verantwoorde manier.

Dankzij die revalidatie voel ik me mentaal heel erg goed, sterk en realistisch, maar vooral enorm bewust. Uiteraard hebben de behandelingen de nodige sporen nagelaten die misschien wel voor altijd deel van mij zullen zijn. Ik kamp nog steeds met gevoelloze vingertoppen, dat is een gevolg van de chemo, daarnaast heb ik een enorme pijnlijke arm, wat dan weer het gevolg is van de uitzaaiingen die ik had in 2012. Ook heb ik last van de gekende neuropatische pijnen ter hoogte van mijn arm, borsten en schouderbladen. Die pijnen zijn onzichtbaar voor de buitenwereld, maar hebben wel een enorme impact op mijn doen en laten. Dat is ook de reden waarom ik mijn activiteit als schoonheidsspecialiste niet voltijds kan uitoefenen.

Maar nu kijk ik naar de toekomst. Ik heb nog heel veel verwachtingen en wensen te vervullen. Als “ervaringsdeskundige” in de oncologische wereld weet ik als geen ander wat kanker of een langdurige ziekte met je lichaam, maar ook met je mind doet. De ziekte heeft me, desondanks bepaalde stormen, ook de nodige bewustwordingen en inzichten gegeven, waardoor ik de beslissing nam om alles over een andere boeg te gaan gooien. Ik besloot om een volwaardige coaching opleiding te gaan volgen aan de Coaching & Leadership Academy van Inge Rock tot een Gecertificeerde Executive Onco Coach.

Als Onco Life coach wil ik bijdragen aan het psychosociaal welzijn van (ex)oncologische patiënten en hun omgeving aan de hand van persoonlijke coaching, groepscoaching, mentoring, master minds, workshops, trainingen en programma's op maat naar ieders behoeften en noden. Om zo weer balans en harmonie in hun leven te creëren waardoor wensen weer vervuld worden en doelen worden bereikt.

Ziek worden heeft een enorme invloed op heel ons leven: onze gedachten, fysiek, gezondheid, gezin, relatie, sociaal leven, job, carrière ,… Je wordt overspoeld door angst, je spiegelbeeld komt opeens niet meer overeen met je zelfbeeld, je zelfliefde komt in het gedrang. Daardoor is liefde geven ook niet meer zo evident is, mensen gaan je anders bekijken of je juist mijden. Je energieniveau staat plots beneden 0, je kan je werk niet meer hervatten omwille van beperkingen en/of pijnen of je verliest, net als ik je job, omwille van je ziekte.

Steeds meer mensen lopen daardoor vast op de meest uiteenlopende levensgebieden. Daardoor blijven ze vaak langer dan nodig in een patiëntenrol hangen. Ze komen niet vooruit in hun leven en re-integratie in de maatschappij en naar de werkvloer wordt steeds moeilijker.

Blijf vooral in je eigen kracht staan, zie ziek worden niet als een straf, maar als een periode die je de nodige inzichten brengt. Aanschouw chemo niet als gif, maar als een levenselixir.

Wees niet boos op wat het leven je brengt, maar zie het als een bewustwording. En wanneer dit heel erg moeilijk of misschien wel onmogelijk voor je lijkt, neem dan contact op met iemand die je begrijpt, maar die je ook bij de arm neemt en je begeleidt op je pad, terug naar een gezond leven.

Ik sta enorm positief in het leven, vaak tot onbegrip van sommige mensen. Maar positief en bewust in het leven staan, daar kies je zelf voor.”

 

Kom hier meer te weten over Sandra's werk als Onco Life Coach.

Reactie toevoegen

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.