Getuigenis Charissa Moorrees (27): "Laat je screenen. Want als het te laat is, is het te laat"

Charissa Moorrees (27) is student Religiewetenschappen en Geestelijke verzorging. Haar verhaal wil ze delen om mensen aandachtig te maken. Voor de ziekte die in haar sluimert. Ze wilde graag een decolleté op de foto. Zolang ze haar borsten nog heeft.

“Een paar maanden geleden kreeg ik te horen erfelijk belast te zijn met een mutatie in het CDH1-gen. Dat betekent dat ik 70 procent kans heb op diffuse maagkanker en 50 procent op borstkanker. Na de dood van mijn tante en de diagnose bij mijn neef zijn ze onze familie beginnen doorlichten. We zijn met vijf kinderen thuis. Drie hebben het, eentje niet, een vijfde moet nog getest worden. Mijn leven is geruïneerd sinds ik het verdict kreeg. Ik ben zo jong. Ik studeer, woon alleen en wil heel graag kinderen. Ik ga door een rouwproces.

Familie of vrienden proberen het te begrijpen, maar het is eenzaam. Diffuse erfelijke maagkanker is niet te screenen en wordt pas ontdekt wanneer de kanker al uitgezaaid is. Daarna is hij niet meer te genezen. Die gedachte is ondragelijk.”

Daarom heeft ze sinds enkele weken beslist over te gaan tot een totale maagverwijdering, later volgt ook een preventieve dubbele borstamputatie. “Mijn leven zal veranderen. Ik moet zeven keer per dag kleine porties eten, zal heel veel afvallen, een gebrek aan vitamine B hebben, mag niet sporten… Ik ben bang voor hoe mijn leven er nadien zal uitzien. Vandaag ben ik overtuigd. Morgen zal ik wellicht weer twijfelen. Ik zou het zo graag uitstellen en leuke dingen doen. Uit eten gaan, jong zijn, op mijn buik liggen... Voor mijn borsten heb ik binnenkort een afspraak bij de plastisch chirurg. Die amputatie zal er ook wel komen, we moeten het vooral over de reconstructie hebben. Ze definiëren een vrouw niet, maar ze zijn toch belangrijk.”

Psychologisch heeft ze het heel zwaar. “Je hebt de keuze en toch weer niet. Ik huil heel veel. Je moet verder. Weglopen kan niet, want dit gen zit in mij. Dit is mijn lot. Dat heb ik niet in de hand, maar ik kan wel kiezen hoe ik ermee omga.

Ik zal altijd voor mijn gezondheid kiezen, uiteindelijk wil je gewoon leven. Ik hoop dat mensen eens nadenken over maagpijn, of een knobbeltje in de borst. En hoe beide verbonden kunnen zijn. Laat je screenen. Want als het te laat is, is het te laat.”

Reactie toevoegen

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.